Hipoterapia

Hipoterapia stanowi jedną z metod rehabilitacji osób niepełnosprawnych, a swoją specyfikację zawdzięcza koniowi biorącemu udział w terapii. To właśnie obecność konia - współterapeuty - sprawia, że jest to wyjątkowa i niepowtarzalna metoda terapeutyczna dająca zupełnie nowe i niespotykane w innych terapiach możliwości.

Koń uczy Dzięki zajęciom prowadzonym z koniem pacjent może opanować wiele umiejętności i pojęć, koń jest pomocny w pracy pedagoga, logopedy i psychologa. praca z koniem uczy również samodzielności, odpowiedzialności i współpracy z innymi.

Koń relaksuje Kontakt z koniem- poddanie się jego łagodnym, kołyszącym ruchom sprzyja relaksowi i odprężeniu. obcowanie z koniem ma wpływ na równowagę psychiczną i powoduje osłabienie reakcji nerwicowych.

Koń daje wrażenia chodu ludzkiego Trójwymiarowy ruch grzbietu końskiego w stępie przekazywany miednicy jezdzca jest identyczny z ruchami miednicy prawidłowo kroczącego człowieka. Daje to możliwość nauki chodzenia, hipoterapia może stanowić pierwszy etap tej nauki bądź stać się jej przełomowym momentem.

Koń zmniejsza spastyczność mięśni Podczas hipoterapii obniżenie spastyczności mięśni jest automatyczne. Jest to spowodowane rozgrzaniem mięśni, rytmicznym kołysaniem w stępie, przeciwstawnym skrętom biodra- barki (dysocjacja), ułożeniu kończyn dolnych w trójzgięciu. 

Koń koryguje złą postawę ciała Konieczność utrzymania prawidłowego dosiadu zmusza do aktywnego prostowania się. Ulegają wzmocnieniu mięśnie grzbietu, brzucha i obręczy biodrowej. Dzięki temu kształtuje się nowa, prawidłowa postawa.

Koń pobudza zmysły Dotyk końskiej sierści, łaskotanie grzywy, rozmaitość kształtów, odgłos kroków, przyjazne parskanie i mile kojarzący się zapach stymulują zmysły dotyku, słuchu, wzroku i węchu. rozwija się zaburzona zdolność równoczesnego odbierania bodzców i ich kojarzenia, dzięki temu kształtuje się poczucie własnego ciała i oriętacja przestrzenna.